Yalan dolu həyatdan çox bezmişəm. Axıdılan bu göz yaşları insanın qəlbini param-parça edir.
Həyat, 1 günlük xöşbəxtlik verir sonra 40 gün onu burnundan gətirir.
Həyat,səninləyəm: nə istəyirsən məndən?
Mən səndən sadəcə sakitlik istədim. Demədim ki, sakitlik içində mənə hayqırtı ilə içimdə ağlamağı verəsən.
Nə etmişdim sənə? Söylə!
Nifrət edim sənə? Axı mənim qəlbim bunu bacarmır!
Küsüm səndən? Axı mən küsməyi bacarmıram!
Gedim səndən? Axı günah!
De, bəs nə edim? Ümid edim?
Ümid dərmandı, üstündən içdiyimiz su isə zaman.
Zaman öz axarı ilə gedir amma mən dərmanı tapa bilmirəm.
Gözlərimdə bir təbəssüm yaratmışdın. İndi hara apardın? Bir təbəssümü belə mənə çox gördün?
Niyə o gülür mən yox?
Niyə o şən musiqiyə qulaq asır mən isə kədərli?
Niyə ey həyat mənə hər şey verdin amma birtək qəlb rahatlığından başaqa?
Şillə vurdun hər zaman üzümə,incimədim.
Dedim: həyatdı da,döyərdə,söyər də, öpər də.
Bir öpüşü belə mənə çox gördün?
Yazı tamamilə mənə aiddir....
 Təşəkkür edənlər: (34) FATEH_0, alinme, ASHKSIZ_PRENS, VeLGeLmiNa, l-qar, PIFAQOR, Nomre1, SALOME, zaur16, Mayta, orxancheg, Cehennem_Sakini, _SKARPIONA_, ayshan, ASI_GIRL, lacrima723, Aze_girl, Asef, chrysalis, ADU-140, FeMeNiSTKa, MILI.AZ, Ele_men, ice lady, kissed_a_girl, TARKANFAN, Gulea, German_girl, Shevchenko_Ali, Damla_87, ciger_kababi, Tombik20, Secret_Man, Without_you |
Ana səhifə
