Qarnı burnunda olan Azəri qadının doğumu olduqca yaxın görünürdü. Çarəsiz qadın bir yarpaq kimi əsirdi. Paltarları cırıq və ayaqyalın idi. Ermənilərin uzun boylu olanı əlindəki AK-47 Rus istehsalı olan avtomatik silahın lülə altına sıxıştırdığı süngü bıçağını çıxardarkən, digəri əlindəki dəmir pulu havaya atdı.
:-Akçik, manç?
(Oğlandır yoxsa qız?)
– Akçik...
(Qız)
Buna qarşılıq oğlan deyə bəhsə girən erməni, əlindəki bıçağı ilə hamilə qadının qarnını yarıb usağı çıxartdı. Qan bürülü gözləri usağın budlarına kilitləndi.
– Tun şahetsar, ınger...
(Sən qazandın, yoldaş)
– Yes şahetsapayts ays bubrikı inç bes bidigişdana...
(Mən qazandım amma bu uşaq necə bəslənəcək?)
– Mayrigı bedge gişdatsine.
(Anası bəsləyəcək əlbətdə ki.)
Bunun üzərinə daha qısa boylu olan erməni, bıçağa keçirtdiyi usağı anasının sinəsinə yapıştırdı.
-Mayrig yerahayin zizdur!
(Usağa süd ver!)
Eyni anda, Xocalının başqa bir səmtində tək qapı futbol hazırlığı gedirdi. İki Azəri qadınının başını kəsib, futbol qapısı düzəldən ermənilər, top axtarışı içində idilər. Başı keşəl qırxılmış uşaq tapıb gətirdiklərində, ermənilərin başcısı sevincindən qışqırdı:
-Asixn ma/,çimi yev bızdıge, aveg gındırnadabidi. Gıdıresek...
(Bu həm saçsızdır, həm də başı yumrudur, yaxşı yuvarlanar. Qoparın…!)
Eyni anda uşağın başı bir tərəfə, bədəni isə bir tərəfə düşmüşdü…
Ermənilər zəfər nərələri ataraq, qanlı çəkmələri ilə kəsilmiş uşaq başına top kimi vuraraq, qanlı qapıya qol vurmağa çalışırdılar.
Bu iki hadisə Xocalıda çox deyil 17 il bundan qabaq yaşanıb. Hər iki hadisə, ermənilərin qətliamlarına şəxsən şahid olan insanların dediklərindən aydın olur.
Çox təəssüf ki, 26 Fevral 1992 günü minlərlə Azəri, cürbə-cür yöntəmlər ilə vəhşicəsinə qətlə yetirilmişdir. Media, qətliam xəbərini bütün dünyaya sürətlə yayarkən, eşidərkən ağıllara zərər verən ağır vəhşət yaşamış Xocalı xalqından geri qalanları isə çarəsizlik içində qıvranırdı.
Türkiyədə böyük bir dəhşət yaradan qətliam haqqında ilk görüntülər TRT-dən yayımlanmışdir. Bütün olanları qərb jurnalistləri, özəlliklə də New York Times əməkdaşları açığa çıxartdı.
26 Fevralda güclü silahlanmış Ermənistan qanunsuz silahlı birləşmələri ilə Xankəndində yerləşən, Rusiyanın 366-ci Moto atıcı alayının erməni əsilli komandiri Zarvigarovun əmri ilə həmin alay Xocalıya hücum edərək, tarixin ən vəhşı qətliamlarından birini həyata keçirmişlər.
26 Fevral gecəsi Rus Moto atıcı alayının silahlarından atılan bomba və roket hücumları ilə Xocalı hava limanı yarasız vəziyyətə gətirilmişdir. Bu yolla Xocalının ətraf dünya ilə əlaqəsi kəsilmiştir.
Köməksiz qalan kəndə girən Rus dəstəkli Erməni əsgərləri, uşaq, yaşlı, qadın, gənc, bələktə körpə demədən bir çox insanımızı vəhşicəsinə qətlə yetirdilər. Ermənilərin işğal ettikləri Xocalıda dəhşət verici hadisələr yaşandı.
Canlı-canlı insanların başlarının dərilərini üzdülər, sağ olaraq əllərinə keçirdiklərini isə sistematik bir işgəncəyə və tibbi tədqiqatlara məruz qoyaraq, insanlıqdan uzaq əməllər törətdilər.
Mişarlarla, diri-diri insanların qol və ayaqlarını kəsdilər
Gənc qızların əvvəl saçlarını sonra isə baş dərilərini üzdülər.
Atanın gözü qabağında evladını, evladın gözü qabağında isə atanı güllələdilər.
Kəshik başları, səbətlərə doldurdular.
Bəs nə idi bu düşmənçilik?
Ermənistanda mövcud olan xəritələrdə Türkiyənin 12 bölgəsi və Azərbaycana məxsus Qarabağın erməni ərazisi kimi göstərilməsi, Ermənistanın bayrağında Türkiyənin ərazisi olan Ağri Dağının şəklinin təsviri, Ermənistan himnində Torpağlarımız işğal altındadır, bu torpaqlar üçün ölün öldürün, deyilməsi düşmənçiliyin göstəricisidir.
Qarabağ bölgəsində olan Xocalıya, Rusiyaya aid 366. Moto atıcı alayinın dəstəyi ilə, Erməni Silahlı qüvvələri tərəfindən edilən hücumlar nəticəsində 613 Azərbaycan Türkünün qətlə yetirildiyi rəsmi olaraq açıqlandı. Ancaq ölənlərin sayının bu rəqəmlərdən qat-qat artıq olduğu hamımıza açıq aşkar məlumdur.
56 hamilə qadınımız, qarnı yarılmış vəziyyətdə tapılıb.
Bu qəfil hücumda 487 insan ağır yaralanarkən, 1275 insan girov götürülmüş, geri qalan əhali isə min bir çətinliklə canını qurtarmışdır. Canlarını qurtarmış olsalar da, Ermənilərin törətdikləri, etdikləri vəhşiliklər heç bir zaman silinməyəcək üzərə beyinlərinə həkk olunmuşdur.
Şahidlərin danışdıqlarına qulaq asanlar, ilk öncə eşitdiklərinə inanmadı...!
Fəqət qətliamdan sonra Xocalıya girəndə, şahidlərin dediklərinin həqiqət olduğunu anladılar. Xocalıda qətliam bölgəsini gəzən fransız jurnalist Jean-Yves Junetin gördükləri deyilən vəhşiliyin göstəricisi idi:
Çox müharibə hekayələrinə qulaq asmışam. Faşistlərin zülmünü eşitmişəm, ama Xocalıdakı kimi vəhşətə kimsənin şahid olmasını istəmərəm!
Bəs yaxşı, 1992 Fevralin 26-si günü həyata keçirilən bu qətliamın əmrini kim vermişdi? Ermənistan prezidenti vəzifəsini daşıyan Robert Koçaryan deyilən alçaq qatildən başqası deyildi. Etdiyi teror fəaliyyətlərinin çoxluqundan yüksələn Daşnaksutyun dəstəsi liderlərindən Robert Koçaryan, 20 Mart 1996 da Ermənistanın baş naziri oldu.
Qarabağda sülh istədiyi üçün radikal milliyyətcilərin təsirinə artıq dayana bilməyən Levon Ter Petrosyan istefa edincə də 30 Mart 1998 ildə boşalan prezident qoltuğuna Xocalı qətliamından cavabdeh olan azmış terorist Robert Koçaryan prezident oldu.
Ermənilər törətdikləri vəhşilikləri yalnız Azərbaycan Türklərinə deyil, Türkiyənin Türklərinə də etmişdir. Ermənilər Türk hamilə qadınlarını hamilə olduqları halda təcavüz edib, qarınlarını daş ilə doldurub öldürüblər. Balaca və gənc Türk qızlarını isə təcavüz edib öldürübdülər.
Sadəcə bir erməni öldürüldü deyə nə qədər miting etdilər, nə qədər axtarışlar apardılar və ermənini öldürən insana, Ramil Səfərova işgəncələr etdilər. Amma bir insan aqzını açıb demədi ki, bu qədər günahsız insanlar öldürüldü bunun cavabını kim verəcək, bir insan qalxıbda minlərlə günahsız insanların min-bir işgəncələrlə, Ermənilər tərəfindən qətlə yetirilən insanlar üçün bir miting etmədi.
Yazıqlar olsun...
Sevindiricidir ya yox bilmirəm amma hal hazırda ermənilərin iqtisadi vəziyyəti ağırdır. Hər ailə sahibi olan və ya ailəsiz qadınların ikidə biri həyat qadınlığına üz tutur. Saxtalaşmış tarixlərindən vaz keçməyənə kimi bu vəziyyətin daha da ağırlaşacağına şahid olacağıq. Necə ki, Türk milləti var, onlar dirçələ bilməyəcəklər. Ona görədə savaşmaya dəvam!!!
Əgər qanında bir damla belə olsa Türk qanı yoxdursa, yazılanları kimsəye göndərmən gərək deyil....
Одной из самых страшных трагедий, с которыми азербайджанский народ столкнулся в ХХ веке, является Ходжалинский геноцид. Ходжалинская трагедия – кровавое событие, вошедшее в историю человечества.
В ночь с 25 на 26 февраля 1992 года вооруженные силы Армении, армянские вооруженные отряды Нагорного Карабаха Азербайджана, при непосредственном участии личного состава и техники 366–й мотострелкового полка армии бывшего СССР, расположенного в Ханкенди, захватили город Ходжалы, расположенный между Ханкенди и Аскераном, тем самым была осуществлена политика геноцида против азербайджанского народа.
Во время захвата Ходжалы только в течение одной ночи было уничтожено 613 мирных жителей, в том числе 63 ребенка, 106 женщин, 70 стариков. Страшные зверства были осуществлены только по той причине, что мирные жители Ходжалы – азербайджанцы. Практически все они были замучены, убиты с особой жестокостью: люди были обезглавлены, им выкалывали глаза, беременным женщинам штыками вспарывали животы.
В ту ночь в захвате также непосредственно участвовали 2–й батальон 366–го полка, под командованием майора Оганяна Сейрана Мушеговича (Оганян Сейран в настоящее время является «министром обороны» незаконного режима Нагорного Карабаха), 3–й батальон 366–го полка, под командованием Евгения Набокихина, начальник штаба 1–го батальона Читчян Валерий Исаевич и более 50–и офицеров и прапорщиков армянской национальности, служащих в полку. (Из «Материалов следствия по оккупации Ходжалы»)
Часть населения города, пытавшаяся бегством спастись от зверского насилия, попала в специально устроенную засаду и была истреблена. В сообщении Российского Правозащитного центра «Мемориал» было отмечено, что в течение четырех дней в Агдам было доставлено 200 трупов азербайджанцев, убитых в Ходжалах, были установлены факты осквернения десятков трупов. В Агдаме 181 труп (130 мужских и 51 женских, в том числе 13 детских трупов) был подвергнут судебно–медицинской экспертизе. Во время экспертизы было установлено, что причиной смерти 151–го человека стали огнестрельные ранения, 20-ти людей – осколочные ранения, 10 человек были убиты ударами тупых орудий. Правозащитным центром также отмечен факт снятия скальпа с живых людей.
Из показаний свидетелей Ходжалинского геноцида:
У азербайджанских детей, убитых армянами, была распороты груди и разрублено сердце. Большинство трупов было разрублено на куски.
Джамал Абдулгусейн оглу Гейдаров: «на расстоянии 2-х километров от фермы близ местности, называемой Гарагая, находилось множество обезображенных трупов азербайджанцев. У детей, убитых армянами, была распорота грудь и разрублено сердце, а большинство трупов были разрублены на куски».
Шаин Зульфугар оглу Гейдаров: он видел около 80 трупов возле села Нахчываник (Ходжалы). Трупы были страшно обезображены, изуродованы и обезглавлены. Среди убитых находились и майор милиции Алиф Гаджиев, его близкие родственники Салимов Фахраддин и Салимов Микаил.
Джалил Гумбатали оглу Гумбатов: на его глазах армяне расстреляли его жену Фирузу, сына Мугана, дочь Симузар и невестку Судабу.
Кюбра Адиль гызы Пашаева: войдя в лес Кятик, она попала в армянское окружение. В кустах, где она спряталась, женщина стала свидетельницей расстрела ее мужа Пашаева Шуры Тапдыг оглу и сына Пашаева Эльшада Шура оглу.
Хязянгюль Тявяккюль гызы Амирова: во время оккупации Ходжалов армянские боевики взяли в заложники всю ее семью. Армяне расстреляли мать Хязянгюль – Раю, ее 7–летнюю сестру Егану, тетю Гейчу, а ее отца Амирова Тявяккюля, облив бензином, сожгли.
Зоя Али гызы Алиева: 3 дня пряталась в лесу вместе с другими 150–ю ходжалинцами. В лесу рядом с Зоей умерли, замерзнув от мороза, Ахмедова Дунья и ее сестра Гюльхар.
Кюбра Алиш гызы Мустафаева: «как только армяне взяли нас в заложники, они сразу же расстреляли находящихся рядом со мной 6 человек».
Саида Гурбан гызы Керимова: «нас взяли в заложники в составе 12 человек. Армяне зверски пытая убили мою дочь Нязакят, расстреляли Тапдыга, Сяадят, Ираду».
Али Агамы оглу Наджафов: «армяне, окружив бежавших людей, 30–40 человек расстреляли на месте».
 Təşəkkür edənlər: (14) irade409, Glass heart, Neyna, PeSSiMiST_LiFe, nuwka, AGA BEY, ayshan, Menim_gozel_alibim, matematik, PSiKoPaTKa, RooZZa, Aska_5, senmenimsen, MEMMED_ZADE |
Ana səhifə
