Çətindir, ola bilər! Bu həyatdır və heç də təəccüblü deyil. Bilirem mübarizə lazımdır. Bilirem çalışmaq lazımdır. Bilirəm əziyyət çəkmək lazımdır. Bilirəm zamanı qiymətləndirmək lazımdır. Bilirəm, hər şeyi bilirəm, başa düşürəm. Amma... bəli amması var. Mən bacarmıram. Səni başa düşmək istəmirəm. Amma necə qəribə olsa da sənin kimi olmaq istərdim, çox istərdim. Onda mənə də asan olardı. Amma qorxuram, bilirsən nədən? Deyim bil, amma anlamazsan. Qorxuram, həyatda tək qalmaqdan qorxuram. Çünki sənin həyat prinsiplərinlə yaşasam mən də sənin kimi ətrafımdakıları görməyəcəm. Mən də sənin kimi kor olacam. Amma istərdim kor olam! Istərdim kor olam ki, səni tanimayım, səni gцrməyim, səni duymayım! Nə təəssüf... nə təəssüf ki, artıq gecdir. Artıq gormüşəm, duymuşam, tanımışam! Bilirsən çox istərdim ki, məni anlayasan, ona gцrə yox ki, mənimlə olasan, ona gцrə ki, sən xoşbəxt olasan. Bilməlisən ki, həyatda nə qədər зalışsan, nə qədər əziyyət çəksən, nə qədər mübarizə aparsan, mənsiz qalib gələ bilməyəcəksən! Mən sənə dəstək olmasam, mən səni ruhlandırmasam...
Axi sən yıxılanda mən sənə əlimi uzadacam, axı o zirvəyə qalxan yolda mən sənə yol yoldaşı olacam, axi... ehh... sən indi gələrsən! Səni heç qinamıram da. Əlbəttə sənin kimisinə bu gьlməlidir.
Bilirsən məni nə heyran edir, insanlar eyni zamanda nece oxşar və necə fərqli ola bilərlər. Bizi fərqləndirən yalnız ürəkdəki hisslərdi. Onu da bilməlisən ki, mən tək bu hisslərlə yaşamıram. Sən məni həyatda tam başqa - daş ürəkli bir insan kimi tanıyırsan. Bəlkə də belə yaxşıdır. Məncə elə mən burda səhv edirəm. Bu sцzlərim qьrьrdan doğan fikirdir. Bax bu fikir məni səndən uzaqlaşdırır. Bəlkə də tərsinə, məni yox, sadəcə sənə məni tanıtdırmağa imkan vermir. Dьzь inanmıram ki, sən məni tanısan qiymətləndirə bilərsən. Зьnki sən buna qadir deyilsən! Ən azından ona görə ki, sən bunu istəmirsən.
Bilmirəm nə vaxtsa bunu başa düşəcəksən yoxsa yox. Amma çox istərdim səndən soruşum, səncə bu mənim zəifliyimdir?
Axı mən zəif deyiləm! Zəif olsaydım mən, “Mən” olmazdım! YOX! Mən çox güclüyəm! Bilirsən niyə? Çünki mənim öz məqsədlərim var! Mənim şəxsi pinsiplərim var ki, bunlar da mənə yaşamağa gьc verir! Mən əminəm ki, bu prinsiplərimlə zirvələri fəth etməyə qadirəm. Fəth edəcəm hökmən fəth edəcəm! Mənim bunun üçün sənə lazim olan imkanlarım var. Və ən əsası sənə çox lazım olan bir şey – Sevgi, o da məndədir. Məhz bu sevgi ilə bütün zirvələri fəth etmək olar.
Bilirsən deyirlər vaxt hər bir yaranı sağaldır. Məncə vaxt keçəcək, mən səni unudacam. Onda bəlkə də mən səni heз gцrməyəcəm. Зьnki artıq o zaman mənim yanımda səni mənə unutduran bir şəxs olacaq! O Şəxs ki, mənə həyat yolumda dayaq olacaq! O Şəxslə ki, mən o zirvələrə qalxacam! Bax o zaman artıq mənim hər şeyim olacaq. O zaman mən rahatlıqla deyə bilərərm ki, MƏN XOŞBƏXTƏM! Sənə onu da deyim ki, mən indi o xoşbəxtliyi istəmədim. Yenə də anlamayacaqsan niyə! Amma deyəcəm! çünki o zaman sən xoşbəxt olmayacaqsan, əgər bu gedişlə getsən! Mən isə bunu istəmirəm! Səni yaşatmaq olsaydı bunun üçün hər şey edərdim. Amma nə təəssüf ki, sən yaşamaq istəmirsən, ya da sən yaşamağı başqa bir şeydə görürsən. Istəməzdim ki, nə vaxtsa səni təəssüf içində görüm! Narahat olma, sən bu hissi tezliklə keçirməyəcəksen! Həyatın sənə yaxşı görsənəcək. Allah eləməmiş sən həyatda qurduqlarını bir anda itirsən, bəs o zaman? Mən bilirəm bu sənə necə ağır olacaq. Çünki sən bunları həyatında qurmamısan, sən həyatını bunların üzərində qurmusan! Bunlar sənin həyatının mənasıdır. Bax o zaman sən həyatını itirmiş olacaqsan! Mən isə bunu istəmirəm! Istəmirəm, istəmirəm! Mənə heçnə lazım deyil! Bircə sən həyatının qədrini bil! Səni sevənləri sev! Inan ki, onlardan çox sənin onlara ehtiyacın var! Onlarla olsan sən heç vaxt heçnə itirməyəcəksən! Hətta əldə etdiklərindən də çox şey əldə etmiş olacaqsan! Sadəcə yaxşı-yaxşı fikirləş! Əlindəki işləri bir kənara qoy və fikirləş! Sənə nə lazımdır? Sən nə istəyirsən? Sadəcə bir müddətlik uğur yoxsa əbədi xoşbəxtlik? Tələs, gecikə bilərsən!
|
Ana səhifə
